|
از هرچه در خیال من آمد نکوتری |
نه این که بــــی تو نخندم ...
نه !
اما به خدا ،
تمـــام این خنده های خام ِ بی خیال
به یک تبسم ِ کوتاه ِ دیــدار پنج شنبه ها نمی ارزد !
به تبسم ِ ساعت نه صبــح !
یا دقــیق تر بگویم :
نه و بیست دقیقه ی صبح !
حالا
اگر بانگ ِ بیست و بهانه ساعت در ازدحام ِ واژه و وزن ِ موازی ِ ترانه نمی گنجد ؛
گناهش به گردن تو ...
که من و این دل درمانده را
چشـــم در راه ِ طنین ِ تبسم می گذاشتی !
حالا
هنـــوز ...
نه صبح ِ پنج شنبه ها که مــــی شود ...
کنار ِ خیال ِ خالی اتاقک تلفن می ایستم ،
دل به دامــنه ی رویا می دهم ،
و " تـــو " را مـــی بینم
که با لباسی به رنگ بنفشه های بنفش
به سمت پس کوچــه های پــرسه و پـــروانه مـــی روی !
نه این که بـــی " تو " نخندم ...
نه !!
اما به نیامدن ِ همیشه ی نگاهت قسم ...
تمـــام خطوط این خنده های خواب آلود
با رگـــبار گــریه های شــبانه
از رخسار خسته و خیسم
پاک مـــی شوند !
شاعـــر : یغما گلرویی
از کتاب : گفتم بمان ! نماند ...
نشــر : دارینوش
+
در متن اصلی شعر ، چهارشنبه ها بود ... که به دلیل نزدیکی این شعــر به خاطرات پنج شنبه ای من ،
به پنج شنبه تغییر کرد !
++
تصویر این پست هم ، بی ارتباط با خاطرات پنج شنبه ی تابستانی نیست !
+++
همه ی مـــردم ...
پنج شنبه ها به دیدار رفتگان می روند !
اما تـــو ...
به دیــدار من آمدی و ...
ماندنی شدی در خاطرات گمشده ام !!
از : رهـــگذر
بیـشتر بخوانید : یغما گلرویی, رهگذر